Nerwica jest ogólnym określeniem zaburzenia psychicznego, charakteryzującego się niepokojem i lękiem. Nerwica nie musi być diagnozą kliniczną, jest raczej opisem objawów i zachowań, które są często związane z zaburzeniami psychicznymi.
Nerwice są ogólnie odróżniane od psychoz (które obejmują znaczne upośledzenie testowania rzeczywistości lub zdolności do odnoszenia się do innych) i zaburzeń osobowości (które obejmują nieelastyczne i nieprzystosowawcze wzorce zachowania lub myślenia, które zwykle zaczynają się w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości).
Ludzie, którzy mają nerwice, są często niespokojni lub przygnębieni i mają trudności z przystosowaniem się do zmian. Mogą mieć niską samoocenę, unikać sytuacji społecznych, czuć się oderwane od innych ludzi i skupiać się na własnych negatywnych myślach, a nie na pozytywnych. Objawy nerwicy mogą obejmować:
Do najczęstszych form nerwicy należą:
Nadmierne i nierealistyczne martwienie się o codzienne sprawy, które powoduje znaczny niepokój lub problemy z funkcjonowaniem w pracy lub szkole.
Nagłe uczucia przerażenia, które uderzają wielokrotnie bez ostrzeżenia i nie mają oczywistej przyczyny.
Silne, irracjonalne lęki przed pewnymi przedmiotami lub sytuacjami (np. wężami, wysokością), które powodują niepokój i zakłócają codzienne życie.
Intensywne, powtarzające się myśli (obsesje) i/lub powtarzające się zachowania (kompulsje), które są niepokojące i trudne do opanowania.
